کانکتور و آداپتور فیبر

APC و UPC به نوع پولیش سطح انتهایی فرول کانکتور اشاره دارند. این دو گزینه را نباید صرفاً بر اساس رنگ یا ظاهر انتخاب کرد؛ سازگاری با تجهیزات و طراحی لینک اهمیت بیشتری دارد.

در بسیاری از محصولات بازار، UPC با رنگ آبی و APC با رنگ سبز دیده می‌شود، اما این رنگ‌ها نباید جای مشخصات فنی محصول را بگیرند. اگر تجهیزات، پچ‌پنل یا سایر اجزای لینک برای یک نوع اتصال مشخص طراحی شده‌اند، همان نوع باید در انتخاب کانکتور و آداپتور در نظر گرفته شود.

همان‌طور که در بخش قبل اشاره شد، نوع رابط (LC یا SC) و نوع پولیش (APC یا UPC) دو مشخصه جداگانه هستند و هنگام انتخاب باید هر دو را جداگانه بررسی کرد.

اگر برای اتصال دو بخش از زیرساخت به کابل آماده نیاز دارید، انتخاب پچ کورد فیبر نوری نیز باید با نوع کانکتور و پولیش مورد استفاده هماهنگ باشد. به‌خصوص در لینک‌هایی که دو طرف اتصال مشخصات متفاوتی دارند، بررسی نوع رابط پیش از خرید از تعویض یا تبدیل غیرضروری قطعات جلوگیری می‌کند.

در انتخاب مدل‌های جدیدتر، صرفاً جدید بودن محصول دلیل مناسبی برای خرید نیست. مشخصات فنی باید با کابل و تجهیزات موجود هماهنگ باشد. نوع فیبر، قطر کابل، نوع رابط، نوع پولیش، Simplex یا Duplex بودن و روش نصب، همگی می‌توانند روی انتخاب نهایی اثر بگذارند.

برای نمونه، در محصولات CommScope کانکتورهای فیبر برای قطرهای مختلف کابل از 0.25 تا 3.6 میلی‌متر فهرست شده‌اند. این تنوع نشان می‌دهد که پیش از انتخاب، باید مشخصات کابل و کانکتور را با یکدیگر تطبیق داد.

اگر پروژه شامل اتصال مستقیم تارهای فیبر باشد، فیوژن فیبر نوری نیز در فرآیند نصب مطرح می‌شود. این بخش با اتصال مکانیکی کانکتور تفاوت دارد و نباید این دو روش را یکسان در نظر گرفت.

برای نظم‌دهی و حفاظت از محل اتصالات و مسیرهای فیبر نیز جعبه تقسیم فیبر نوری می‌تواند بخشی از ساختار زیرساخت باشد. انتخاب این قطعه باید با تعداد فیبرها و ساختار نصب پروژه هماهنگ شود.

در کنار انتخاب درست کانکتور، وضعیت سطح انتهایی آن نیز اهمیت دارد. حتی یک اتصال از نظر نوع رابط و آداپتور ممکن است کاملاً درست انتخاب شده باشد، اما آلودگی روی سطح انتهایی می‌تواند باعث ایجاد مشکل در عملکرد لینک شود.

Fluke Networks درباره اهمیت این موضوع توضیح می‌دهد:

یعنی آلودگی سطح انتهایی کانکتور فیبر نوری یکی از عوامل اصلی خرابی‌های فیبر است. طبق توضیحات Fluke Networks، آلودگی می‌تواند باعث افزایش افت درج و بازتاب برگشتی شود و هنگام جفت‌شدن دو کانکتور آلوده، ذرات موجود میان سطوح می‌توانند به سطح انتهایی کانکتورها نیز آسیب برسانند. این شرکت همچنین توصیه می‌کند هر دو سمت اتصال پیش از جفت‌شدن بررسی و تمیز شوند.

نکته جالب این است که حتی پچ‌کوردهای کارخانه‌ای نیز از این موضوع مستثنا نیستند. Fluke Networks تصریح می‌کند که درپوش محافظ الزاماً به معنای تمیز بودن سطح انتهایی کانکتور نیست. بازرسی کانکتور باید بخشی از فرآیند نصب و راه‌اندازی باشد.

در یک پروژه واقعی، کانکتور به‌تنهایی یک قطعه مستقل نیست و باید در کنار سایر اجزای لینک بررسی شود. برای مثال، اگر نوع رابط مشخص شده باشد، انتخاب اسپلیتر نوری و سایر تجهیزات مسیر نیز باید با ساختار اتصال پروژه هماهنگ شود.

در پروژه‌هایی که اتصال فیبر به تجهیزات دسترسی انجام می‌شود، مودم فیبر نوری نیز باید با نوع رابط و ساختار لینک هماهنگ باشد. در چنین شرایطی، خرید کانکتور را نمی‌توان جدا از تجهیزی که قرار است به آن متصل شود بررسی کرد.

انتخاب کانکتور و آداپتور فیبر باید بر اساس مشخصات واقعی لینک انجام شود، نه فقط ظاهر یا قیمت قطعه. LC و SC از نظر اندازه و مکانیزم اتصال تفاوت دارند و APC و UPC نیز به نوع پولیش سطح انتهایی مربوط هستند. نوع فیبر، ساختار Simplex یا Duplex، قطر کابل و سازگاری با تجهیزات از مواردی هستند که پیش از خرید باید بررسی شوند.

در کنار مشخصات فنی، وضعیت سطح انتهایی کانکتور را نیز جدی بگیرید. آلودگی می‌تواند روی کیفیت اتصال اثر بگذارد و به همین دلیل بازرسی و تمیزکاری پیش از اتصال توصیه می‌شود. برای انتخاب دقیق‌تر، بهتر است ابتدا مشخصات پورت و کابل را مشخص کنید و سپس بر اساس همان اطلاعات سراغ کانکتور و آداپتور بروید.

برای بررسی مدل‌های موجود و تهیه تجهیزات موردنیاز، می‌توانید گزینه‌های قابل سفارش را از طریق خرید از آمازون بررسی کنید و مشخصات فنی هر محصول را پیش از انتخاب با نیاز پروژه تطبیق دهید.